De Interne geneeskunde

De interne geneeskunde houdt zich bezig met de diagnostiek en behandeling van alle aandoeningen van de inwendige organen. Hieronder valt eigenlijk een hele verzameling aan problemen, zoals:

  • maag, darm, alvleesklier en lever
  • nieren en urinewegen
  • hart, longen, keel en neus
  • hersenen en zenuwen
  • hormonen
  • bloedziekten en aandoeningen van
    het immuunsysteem (afweer systeem)
  • kanker (chemotherapie)

Omdat deze inwendige aandoeningen zich voornamelijk aan de binnenzijde van het dier afspelen, is het vaak lastig om vanaf de buitenkant gelijk te zien waar het probleem vandaan komt. Dat houdt in dat het soms een flinke puzzel is om tot een diagnose te komen, en dat dat vaak ook niet tijdens het eerste consult lukt.

Hoe pakken we een internistisch probleem dan aan?

De eerste stap is het afnemen van een uitvoerige en volledige anamnese. Dat houdt in dat we van de eigenaar zoveel mogelijk informatie willen over het dier, zowel over het algemene functioneren (eten/drinken/poepen/plassen etc.) als over de specifieke klachten/verschijnselen (braken/diarree/veel drinken of plassen/vermagering/hoesten/benauwdheid etc.). Op deze manier kunnen we vaak al een indruk krijgen in welke richting we moeten denken.

Vervolgens is het belangrijk om goed lichamelijk onderzoek te verrichten. Met name de orgaansystemen die vanuit de anamnese belangrijk lijken, krijgen extra aandacht.

Vanuit het lichamelijk onderzoek kunnen we een enkele keer al een diagnose stellen, maar meestal zal het slechts tot een verdenking of waarschijnlijkheidsdiagnose leiden. De vervolgstap is dan ook bijna altijd nader onderzoek. Dit zal in ieder geval bestaan uit bloed- en urine-onderzoek, en mogelijk daarna nog uit het maken van röntgenfoto's en/of het uitvoeren van een echo.

Een diagnose

In veel gevallen zal dit onderzoeksplan leiden tot een diagnose. Wat frustrerend kan zijn bij de internistische aandoeningen, is dat het soms een kwestie is van mogelijke oorzaken uitsluiten, totdat je een of een paar mogelijkheden over houdt. Dat betekent dat er soms veel (en ook kostbare) onderzoeken gedaan moeten worden voordat er een diagnose op tafel ligt.

Het is ook goed mogelijk dat er onderzoeken / expertise nodig is die wij in onze eerstelijns praktijk niet allemaal voor handen hebben. Voor een 100% diagnose is het dan noodzakelijk om het dier door te verwijzen naar een specialist (de internist), iemand die veel meer kennis en onderzoeksmogelijkheden heeft.